Prins Stephan Schreijer

Beste narren en narrinnen, 

Vuur de leu wat mie neet kent, ik ben Stephan Schreijer, woonachtig aan de Trelliesweg, getrouwd met Anke van de Loare en samen hebben we 2 dochters, Jasmijn en Puck. Op moment van dit schrijven heb ik nog één werkdag bij kasteel Warmelo in Diepenheim. Vanaf 1 december zet ik mijn carrière voort bij Coulisse als manusje van alles. 

17 juli 2025, 25 graden, korte bökse weer. Het beloofde een normale zomerse werkdag te worden, totdat ik bezoek kreeg van de playboys van de prinsencommissie in Warmelo. In eerste instantie alleen Rick van ‘n Kössel “ Ha, Stephan ik mut hier stroatn.” Ik zeg dat kan neet dat doow zelf. Maar het kwartje lag al snel op de grond. Al snel kwamen Stijn en Richard om de hoek met een papier en daarop een foto van mij van het Buutfestival en de woorden: ‘’Prins Stephan de eerste’’.

Na 16 jaar lidmaatschap van de Boorköttels en 10 jaar Gelama’s is nee sowieso geen optie dus het jawoord was er al snel. Ik was zeer vereerd en verrast. Dr bind daage daj neet an carnaval deenkt en dit was zo’n dag. We spraken nog even een paar dingen af en ieder ging zijn eigen weg. 

Dan muj wier ant waark en dat was neet makkelijk. Ik werd direct in de geheime appgroep gegooid onder de naam ‘’de snorkels”, en ik werd Piet Snorkel. Piet werd druk, Piet deed mee met het buutfestival eind oktober, Piet moest een week later opkomen als Prins Carnaval, Piet had nog vier optredens staan in november in Vriezenveen en Piet was volop in voorbereiding voor de eindejaarsconference. En dan muj nog magns hen waarkn. Ik zat dus tegen een burn-out aan, maar gelukkig zit Stijn van de Boone bie de brandweer en den hef mie dat brandje fijn e blust. 

Maar goed mien Ankie wist nog van niks. Dus ik met papier in n tuk naar thoes. Anke viel flauw na het zien van mijn foto maar als Prins kan je iedereen wakker kussen en dat gung hartstikke mooi. Anke wier good te passe en net zo enthousiast als ik. 2 dagen later gingen we op vakantie naar Frankrijk en ik lig nog geen dag aan het zwembad of ik krijg het eerste appje al: ‘We hebben je hoofdomtrek nodig.’’ Ik zeg:’’we zitten in een stacaravan en we hebben alleen maar een mes en een vork, maar ik regel wel wat.’’ Ik loop naar de receptie en ik zeg: ‘’bonjour madame, hast du eine mette band vuur mich, ik mus meine plette aufmessen.’’

Toen kwam de technische dienst met een rolmaat mijn hoofd opmeten. Daar een selfie van gemaakt en in de appgroep gegooid. De steek werd besteld dus er was geen weg meer terug. We kunnen terugkijken op een mooie voorbereidingstijd met 2 geheime vergaderingen die totaal uit de hand liepen. Na 3,5 maand geheimhouding en liegen was ik er wel klaar mee en klaar voor de opkomst. 

Zaterdag 1 november, 9 uur nog even grasmaaien voor de regen uit. ’s Middags vergaderen met Erwin en Daan voor de conference met de nodige biertjes. Ik deenke ik mut henig an doon want ik mut vanouwnd in topvorm ween. De zaterdagavond was fantastisch, volle bak en iedereen good te passe. Alle credits naar de vereniging die er in een paar jaar tijd een geweldig tentfeest van gemaakt hebben. Wat een organisatie want daar ben ik wel achter gekomen na de eerste vergadering. Het mooie van zo’n avond is ook dat je nieuwe mensen leert kennen. Jeugdprins Thijs en zijn adjudanten kende ik net. Evenals de meeste jongens van de Jeugdraad. Maar wat een mooi koppel volk bij mekaar, dat gaat zeker goed komen dit jaar. 

Na Thijs mocht ik dan de bühne betreden. Een hele reis van achter uit de tent samen met mijn dochters, maar een geweldige ervaring. De leu allemaal good te passe en dat doet je wel wat. Naast een Prinses heb ik ook twee prinszussen aangesteld, Karin en Jacqueline.

Als adjudanten heb ik Erwin Geels, Jasper Geels en Niek van ‘n Fit en als wissel adjudant neem ik elke week een andere gekleurde Gelama mee. Uiteindelijk lagen wij om 4 uur in bed en zondagsmorgens had Piet Snorkel om 9 uur a eier in de panne voor het snorkel ontbijt met de snorkels. Want alles moest nog in de tuin worden gezet. 

Het beloofde weer een prachtige dag te worden tot mijn buurman met het fantastische idee kwam om een fotoshoot te maken van de Prins op het witte paard. Een paard van 3 meter lang en 2 meter hoog. In vol ornaat ik op dat peerd en aangezien ik niet over het talent van Jeroen Dubbeldam beschik, lag ik er ruimschoots voor de barrage alweer af. Dankzij een handvol pijnstillers en de nodige biertjes ben ik de dag goed doorgekomen en werd het een grandioos feest. 

De kop is eraf en vie hebt er zin an. Rick en Myrthe wil ik ook nog bedanken voor het afgelopen carnavalsjaar, het was fantastisch. Wij vliegen dan ook vol gas het nieuwe jaar in, maar wij kunnen het niet alleen en we hopen dan ook dat heel Enter mee doet. Dat is mijn doelstelling, een groot volksfeest met heel Eënter. 

Leu tot in de teënte!

Groetn van de prins en zien gevolg.